پروتز سینه

پروتز سینه

پروتز سینه و انواع آن

در چه مواردی از پروتز سینه استفاده می شود؟

– تمایل فرد برای بزرگ کردن اندازه سینه
– اصلاح ناهنجاری مادرزادی سینه که در آن یک یاهر دو سینه رشد کافی نداشته اند
– اصلاح تفاوت اندازه سینه ها
– اصلاح کاهش سایز سینه به دنبال حاملگی، شیردهی یا کاهش وزن شدید
– برای بازسازی سینه به دنبال جراحی مانند سرطان سینه یا تروما
 
محدودیت سنی حقیقی برای این عمل وجود ندارد.

مساله مهم این است که:

۱. اندیکاسیون های عمل به طور صحیح انتخاب شوند (فرد کاندید مناسب برای این عمل باشد)
۲. وضعیت سلامت فرد خوب باشد
۳. الاستیسیته (انعطاف پذیری) پوست خوب باشد

مساله مهم دیگران این است که دوران بلوغ فرد تمام شده باشد، بنابراین ارجح آن است که برای انجام عمل پروتز حداقل ۶ تا ۷ سال از زمان شروع اولین قاعدگی فرد گذشته باشد و حجم سینه ها حداقل برای ۲ سال افزایش نیافته باشد.

 موارد منع انجام جراحی پروتز سینه کدامند؟

– زنانی که سرطان سینه درمان نشده یا ضایعه پیش بدخیم دارند.
– وجود عفونت فعال در هر نقطه ای از بدن
– افرادی که دچار ضعف سیستم ایمنی بدن هستند (افرادی که تحت شیمی درمانی یا درمان با داروهای سرکوب کننده ایمنی می باشند)
– افرادی که دچار اختلال انعقادی و اختلال در ترمیم زخم هستند.
– در افرادی که خونرسانی به بافت پستان در اثر عمل جراحی قبلی و یارادیو تراپی کاهش یافته باشد.
– سن زیر ۱۸ سال (در صورتی که هدف از جراحی پروتز،زیبایی باشد)
– زنانی که باردار هستند یا در دوران شیردهی بسر می برند

(توضیح: در صورت تمایل این افراد می توانند ۶ ماه بعد از زایمان و یا ۶ ماه بعد از قطع شیردهی اقدام به جراحی پروتز نمایند)

یا پروتز باعث ایجاد سرطان و مانع از تشخیص آن می شود؟

 در مطالعات انجام شده هیچ ارتباطی بین گذاشتن پروتز و ایجاد سرطان سینه، بیماری های خود ایمنی و سایر بیماری های سیستمیک یافت نشده است. در حال حاضر هیچ مدرک قطعی دال بر این که سرطان در زنانی که پروتز دارند در مراحل پیشرفته تر تشخیص داده می شود هم وجود ندارد.

در حال حاضر چند نوع پروتز وجود دارد؟

در حال حاضر عمدتا از دو نوع پروتز استفاده می شود

۱. آب نمکی (سالین)
۲. ژلی (سیلیکونی)

محل قراردادن پروتز کجاست؟

الف) سطحی

در این روش پروتز زیر بافت سینه و روی عضله سینه ای بزرگ (پکتورالیس ماژور) قرار داده می شود.

مزایای این روش:

شکل گیری سینه ها بهتر است. خطر جابه جایی پروتز به سمت خارج به خاطر فشار عضله سینه ای و خطر بدشکلی سینه در اثر انقباض عضله سینه ای، کمتر است.

معایب این روش:

احتمال تداخل با ماموگرافی بیشتر است احتمال ایجاد چسبیدن پروتزهای دوطرف به یکدیگر و باریک شدن قابل توجه فاصله بین دو سینه در این روش بیشتر است.

ب)  ساب فاسیال (زیر فاسیا):

مزیت ثابت شده ای برای روش زیر فاسیا در مقایسه با روش سطحی یا زیر غده ای گزارش نشده است.

ج) رتروپکتورال نسبی(زیر عضله ای نسبی):

در این روش پروتز، زیر عضله سینه ای بزرگ قرار داده می شود
 

مزایای این روش:

پوشش خوب بافت نرم را در دراز مدت برای پروتز فراهم می کند. تداخل کمتری با ماموگرافی دارد. احتمال مشاهده پروتز در قسمت داخلی و فوقانی کمتر است احتمال جابه جایی پروتز به سمت پایین هم کمتر است.

معایب این روش:

 احتمال جابه جایی پروتز به سمت بالا وجود دارد و با هر بار انقباض عضله سینه ای بزرگ احتمال بدشکلی نمای سینه وجود دارد. درد بعد از عمل، در مقایسه با سایر روش ها بیشتر است.

د) دوگانه (:

در این روش پروتز در قسمت فوقانی زیر عضله سینه ای بزرگ قرار می گیرد و چون در این روش اتصالات تحتانی عضله در مسیر چین زیر سینه ای قطع می شود، قسمت تحتانی عضله به سمت بالا جمع می شود و در نتیجه پروتز در قسمت تحتانی در زیر بافت سینه قرار می گیرد. در این روش اتصالات عضله سینه ای بزرگ به استخوان جناق قطع نمی شود.

مزایای این روش:

بهترین پوشش بافت نرم را در دراز مدت در قسمت فوقانی و داخلی سینه فراهم می کند. بنابراین روش ارجح در جراحی پروتز است. این روش معایب روش رتروپکتورال نسبی را ندارند. درد بعد از عمل، کمتر است و احتمال نیاز به عمل مجدد در این روش کمتر است.

معایب این روش:

در مقایسه با روش رتروپکتورال نسبی، پوشش بافتی در ناحیه چین زیر سینه ای کمتر است.

تناسب اندام

تناسب اندام

روشهای مختلف رسیدن به اندامی ایده آل:

الف ) روشهای قطعی و همراه با تخلیه چربی :

۱  – لیپوماتیک ( اینفرا سونیک ):

در این سیستم با استفاده از ارتعاش و امواج صوتی سلولهای چربی ازهمدیگر گسسته میشوند . و همزمان با این عمل بافت چربی ساکشن میشود . میزان تخریب و آسیب به بافتهای اطراف و پوست در مقایسه با سایر روشهای داخلی حداقل است.

امواج صوتی ایجاد شده در درمان افتادگی پوست نیز اثر قابل توجهی دارد.

علی رغم اینکه انجام این روش نیاز به انجام توسط پزشک ماهر دارد و بهتر است در شرایط اطاق عمل انجام گیرد ،اما نیازی به بیهوشی ندارد ضمن اثر بخشی قابل توجه،عوارض انجام آن نسبت به سایر روشهای داخلی بسیار کمتر است.

و دوره نقاهت بسیار کوتاهتری دارد.

از مزایای عمده این روش نسبت به لیپولیزر امکان خارج نمودن همه چربیهای اضافی بدون نگرانی از سوختن پوست که ممکن است در لیزرلیپولیز اتفاق بیفتد .صاف و یکدست شدن محل عمل بدون مشاهده ناصافی های احتمالی ناشی از سایر روشها ، کوتاهتر بودن مدت زمان عمل و امکان استفاده از چربی ساکشن شده جهت تزریق در سایر نواحی است.

در این روش احتمال سوختگی و آمبولی وجود ندارد.

این روش در حال حاضر سریعترین ، مطمئن ترین وبهترین روش ایجاد تناسب اندام و کاهش وزن مناسب می باشد.

۲ – لیپولیزر:

این روش اقتباسی از لیپوساکشن با استفاده از تکنولوژی جدید لیزر است. در اینجا برخلاف  لیپوساکشن ،پاره کردن مکانیکی بافت چربی انجام نمیشود. بلکه ابتدا بافت چربی توسط حرارت ناشی از لیزر تخریب میشود و روغن درون سلولها آزاد میشود و سپس در مرحله بعد بافت چربی تخریب شده و روغن حاصل از آن ساکشن میشود.  حرارت ایجاد شده توسط لیزر موجب کاهش احتمال آمبولی چربی شده و از طرف دیگر موجب اثر بر بافت پوست شده و باعث سفت شدن آن میشود. این حرارت گاها باعث ایجاد بروز سوختگی پوست و مشکلات ناشی از آن نیز میشود. از آنجاییکه در این روش لیز چربی و ساکشن آن در دو مرحله انجام میشود،مدت زمان یک جلسه آن تقریبا دو برابر لیپوساکشن یا لیپوماتیک است.

در این روش با توجه به تخریب بافت چربی امکان استفاده از چربی برای تزریق در سایر نواحی وجود ندارد. در دستگاه های مختلف از سیستمهای لیزری متفاوتی استفاده شده است.

امکان سوختگی پوست و ناهمواری محل عمل وجود دارد.

۳ – لیپوساکشن:

از اولین روشهای یکاربرده شده حذف چربی بوده است. مکانیسم آن  ساده است و عبارت است از تکه تکه کردن بافت چربی با استفاده از کانولا و کشیدن این بافت به بیرون بدن  با استفاده از فشار منفی.

نیاز به انجام  توسط جراح متخصص و با تجربه و امکانات ویژه و بیهوشی دارد.

در صورتیکه به خوبی انجام شود اثر بخشی قابل توجهی دارد . اما نسبت به سایر روشها عوارض بیشتر ، دوره نقاهت طولانی تر ، درد بیشتر و نیاز به دوره استراحت بیشتری دارد.

امکان آمبولی چربی در این روش وجود دارد ولی نادر است.

عوارض زیاد و نیاز به بیهوشی موجب گردیده است که به تدریج انجام آن توسط تکنولوژیهای جدید لیپولیز مانند لیپوماتیک جایگرین شود.

ب ) روشهای غیرتهاجمی و کند اثر:

۱ – کرایو لیپولیز:
این روش هم جز روشهای خارجی یا غیرتهاجمی لیپولیز است . اخیرا انجام آن شیوع گسترده ای پیدا کرده است. انجام آن راحت است و نیازی به نیروی متخصص ندارد. مکانیسم اثر آن ، تخریب سلولهای چربی فشرده شده (سلولیت) با استفاده از سرماست.

در مقایسه با روشهای غیر تهاجمی دیگر مثل کاویتیشن اثربخشی بهتری  دارد.

در صورت انتخاب مناسب بیمار ، کنترل وزن بیمار حین درمان اثربخشی مناسبی دارد.

فراموش نکنیم بشته به میزان چربی ممکن است به ۲ تا۳ بار استفاده از این دستگاه به فواصل ماهانه وجود دارد.

۲- کاویتیشن:

در این سیستم با استفاده از امواج اولترا سوند ساطع شده   از سطح پوست، حبابهایی در بافت چربی زیر پوستی ایجاد میشود. این حبابها در اثر ایجاد انرژی حرارتی و لیز سلولهای چربی تشکیل میشوند .عمق نفوذ امواج اولترا سوند تا بافت زیر جلدی است .

این روش جز روشهای غیر تهاجمی بوده وانجام آن بدون درد و راحت است . بر اساس تجربه در مواردیکه درست انجام شود نتایج راضی کننده ای دارد .

اثربخشی آن تدریجی است . و نیاز به تعداد  جلسات متعددی دارد. معمولا در ترکیب با سایر روشها مانند آراف و LPG  به کار میرود.

۳ – مزوتراپی :

 این روش  در بعضی کشورهای اروپایی مانند فرانسه به عنوان یک رشته تخصصی شناخته شده و طرفداران زیادی دارد و در ایران نیز مقبولیت نسبی دارد.

در این روش بعضی مواد استاندارد لیپولیز کننده مانند فسفاتیدیل کولین را با استفاده از سوزنهای بسیار کوچک و گان مزوتراپی در فواصل نزدیک به هم در بافت چربی تزریق می نمایند .

این مواد باعث لیپولیز در محل تزریق شده و در دفع سلولیت و کاهش سایز بسیار موثر است.

امکان حساسیت و عوارض آن نادر است .

اثرات آن رضایت بخش است ولی تعداد جلسات بسته به میزان چربی از ۵ تا ۱۰ جلسه می باشد.

 مسلما تصمیم گیری به انجام هر کدام از روشهای فوق بستگی به فاکتورهای مختلفی دارد. ازجمله :وضعیت سلامت عمومی بیمار، میزان اضافه وزن وی، فراهم بودن شرایط و امکانات عمل و…….

در مرکز  لیپوماتیک پارس  :

عمل لیپوماتیک در شرایط کاملا استریل و مانند اتاق عمل و توسط پزشک متخصص جراحی زیبایی و پلاستیک انجام  می شود.